“Το Ποτάμι, αγωνίζεται προκειμένου οι χρήστες να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες και όχι ως «καημένα παιδιά» στην καλύτερη των περιπτώσεων και «εγκληματίες» στη χειρότερη. Πρέπει να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ χρηστών και εμπόρων ουσιών. Με πρόσβαση σε θεραπεία με υποκατάστατα για όσους το επιθυμούν.”

Έπειτα από σχεδόν έναν αιώνα απαγόρευσης, ο Καναδάς έγινε πριν λίγες μέρες η δεύτερη χώρα παγκοσμίως που νομιμοποιεί σε εθνικό επίπεδο την κάνναβη για ψυχαγωγική χρήση. Είχε προηγηθεί το 2013 η Ουρουγουάη. Και ακόμα πιο πριν, το 2001, η Πορτογαλία ήταν η πρώτη χώρα στην Ε.Ε. που αποποινικοποίησε τη μικροκατοχή και την χρήση. Τη δεκαετία του ’80, 1 στους 100 Πορτογάλους έπαιρνε ηρωίνη, η χρήση γινόταν στο δρόμο, η εγκληματικότητα είχε φτάσει στα ύψη ενώ το AIDS και η ηπατίτιδα θέριζαν. Σήμερα, όμως η χρήση των ναρκωτικών έχει μειωθεί εντυπωσιακά, όπως και οι θάνατοι από αυτά αλλά και το AIDS. Ενώ το 2000 υπήρχαν 104 νέα κρούσματα ανά εκατομμύριο πληθυσμού, το 2015 μειώθηκαν σε 4! Σε λίγα χρόνια τα νοσοκομεία άδειασαν από ναρκομανείς, οι φυλακές το ίδιο. Όσοι πιάνονταν έδιναν λόγο σε ένα “πάνελ αποτροπής” και πήγαιναν σε προγράμματα απεξάρτησης.

Η Φωτεινή Λεομπίλλα, σύμβουλος απεξάρτησης υποστηρίζει ότι «οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ψυχοδραστικών ουσιών συχνά χάνουν όλα τα ανθρώπινα (αστικά και πολιτικά) τους δικαιώματα ως συνέπεια αυστηρών τιμωρητικών πολιτικών και πρακτικών». «Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εγκληματίες και η πρόσβαση σε υπηρεσίες μείωσης βλάβης θα πρέπει να είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους» λέει η κυρία Λεομπίλλα. Το Ποτάμι, αγωνίζεται προκειμένου οι χρήστες να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες και όχι ως «καημένα παιδιά» στην καλύτερη των περιπτώσεων και «εγκληματίες» στη χειρότερη. Πρέπει να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ χρηστών και εμπόρων ουσιών. Με πρόσβαση σε θεραπεία με υποκατάστατα για όσους το επιθυμούν και επέκταση της λειτουργίας προγραμμάτων υποκατάστασης στα καταστήματα κράτησης. Ζητάμε επίσης επαναλειτουργία του σταθμού ιατρικώς επιτηρούμενης/εποπτευόμενης χρήσης ΟΔΥΣΣΕΑΣ έτσι ώστε οι χρήστες ουσιών να κάνουν χρήση κάτω από ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες. Τέτοια κέντρα λειτουργούν σε Ελβετία, Ολλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Καναδά, Πορτογαλία, Γαλλία, Αυστρία και Αυστραλία.

Φωτογραφία: Αφροδίτη Χουλάκη

“Το Ποτάμι, αγωνίζεται προκειμένου οι χρήστες να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες και όχι ως «καημένα παιδιά» στην καλύτερη των περιπτώσεων και «εγκληματίες» στη χειρότερη. Πρέπει να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ χρηστών και εμπόρων ουσιών. Με πρόσβαση σε θεραπεία με υποκατάστατα για όσους το επιθυμούν.”

Έπειτα από σχεδόν έναν αιώνα απαγόρευσης, ο Καναδάς έγινε πριν λίγες μέρες η δεύτερη χώρα παγκοσμίως που νομιμοποιεί σε εθνικό επίπεδο την κάνναβη για ψυχαγωγική χρήση. Είχε προηγηθεί το 2013 η Ουρουγουάη. Και ακόμα πιο πριν, το 2001, η Πορτογαλία ήταν η πρώτη χώρα στην Ε.Ε. που αποποινικοποίησε τη μικροκατοχή και την χρήση. Τη δεκαετία του ’80, 1 στους 100 Πορτογάλους έπαιρνε ηρωίνη, η χρήση γινόταν στο δρόμο, η εγκληματικότητα είχε φτάσει στα ύψη ενώ το AIDS και η ηπατίτιδα θέριζαν. Σήμερα, όμως η χρήση των ναρκωτικών έχει μειωθεί εντυπωσιακά, όπως και οι θάνατοι από αυτά αλλά και το AIDS. Ενώ το 2000 υπήρχαν 104 νέα κρούσματα ανά εκατομμύριο πληθυσμού, το 2015 μειώθηκαν σε 4! Σε λίγα χρόνια τα νοσοκομεία άδειασαν από ναρκομανείς, οι φυλακές το ίδιο. Όσοι πιάνονταν έδιναν λόγο σε ένα “πάνελ αποτροπής” και πήγαιναν σε προγράμματα απεξάρτησης.

Η Φωτεινή Λεομπίλλα, σύμβουλος απεξάρτησης υποστηρίζει ότι «οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ψυχοδραστικών ουσιών συχνά χάνουν όλα τα ανθρώπινα (αστικά και πολιτικά) τους δικαιώματα ως συνέπεια αυστηρών τιμωρητικών πολιτικών και πρακτικών». «Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εγκληματίες και η πρόσβαση σε υπηρεσίες μείωσης βλάβης θα πρέπει να είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους» λέει η κυρία Λεομπίλλα. Το Ποτάμι, αγωνίζεται προκειμένου οι χρήστες να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες και όχι ως «καημένα παιδιά» στην καλύτερη των περιπτώσεων και «εγκληματίες» στη χειρότερη. Πρέπει να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ χρηστών και εμπόρων ουσιών. Με πρόσβαση σε θεραπεία με υποκατάστατα για όσους το επιθυμούν και επέκταση της λειτουργίας προγραμμάτων υποκατάστασης στα καταστήματα κράτησης. Ζητάμε επίσης επαναλειτουργία του σταθμού ιατρικώς επιτηρούμενης/εποπτευόμενης χρήσης ΟΔΥΣΣΕΑΣ έτσι ώστε οι χρήστες ουσιών να κάνουν χρήση κάτω από ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες. Τέτοια κέντρα λειτουργούν σε Ελβετία, Ολλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Καναδά, Πορτογαλία, Γαλλία, Αυστρία και Αυστραλία.

Φωτογραφία: Αφροδίτη Χουλάκη