“Οι Οροθετικοί πρέπει να πάψουν να ζουν με το στίγμα. Σήμερα όπως επισημαίνει η ηθοποιός Γιώτα Φέστα «όλοι γνωρίζουμε ότι η θεραπεία κρατά υγιείς τους ανθρώπους μας και προστατεύει και τους συντρόφους τους και βέβαια τους φίλους τους».”

Ερωτεύονται, γίνονται γονείς, σπουδάζουν, ταξιδεύουν, ονειρεύονται, εργάζονται, ανησυχούν, αγωνίζονται. Κάνουν πια ό,τι κάνουν όλοι οι άνθρωποι.
«Όλα τα υπόλοιπα πρέπει να τα ξεχάσουμε», λέει η ηθοποιός Γιώτα Φέστα. «Να σβήσουμε απ’ τη μνήμη μας τις κραυγές και τους ξύλινους τίτλους που μιλούσαν για ‘’μάστιγα’’ και ‘’κατάρα’’. Να νικήσουμε τον φόβο που μας γεννούσε κάποτε το άκουσμα της λέξης AIDS». «Γυναίκα της διπλανής πόρτας», η Γιώτα Φέστα έχει ζήσει όλη την ιστορία. «Την τρομοκρατία της δεκαετίας του ’80, με τους ανθρώπους, πολλές φορές ακόμη και τους γιατρούς να αποφεύγουν την επαφή, μέχρι και την χειραψία με τους ασθενείς του AIDS». Η ίδια βέβαια πάντα είχε φίλους και από την άλλη μεριά του φεγγαριού. «Η έγνοια τους δεν ήταν μόνο η θεραπεία, αλλά και πώς θα νικήσουν τον φόβο που προκαλούσαν στην οικογένεια τους, στους συναδέλφους τους, τις παρέες τους», θυμάται. «Και αρκετοί επέλεγαν την απομόνωση για να πάψουν να αναμετρώνται καθημερινά με τις πλάγιες καχύποπτες ματιές».

«Αλλά αυτά είπαμε τέλειωσαν», συμπληρώνει αισιόδοξα η Γιώτα. «Τώρα πια όλοι γνωρίζουμε ότι η θεραπεία κρατά υγιείς τους ανθρώπους μας και προστατεύει και τους συντρόφους τους και βέβαια τους φίλους τους».

Τελείωσαν; Ναι τελείωσαν και πρέπει να το φωνάξουμε. Οι οροθετικοί πρέπει να πάψουν να ζουν με το στίγμα. Σήμερα ο ιός HIV όχι απλά αντιμετωπίζεται, αλλά όταν κάποιος πάρει τη σωστή θεραπεία, σταματά και να μεταδίδεται. Να διαδώσουμε λοιπόν το μήνυμα ότι το μόνο σημαντικό και επείγον είναι η έγκαιρη διάγνωση. Τα στερεότυπα, οι διακρίσεις, οι ψίθυροι πρέπει να μείνουν στο παρελθόν.

Το Ποτάμι επιμένει: το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης πρέπει να είναι υποχρεωτικό στα σχολεία. Και παράλληλα στην Βουλή αγωνιζόμαστε για να εξασφαλιστούν όλα τα δικαιώματα στους πολίτες της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Να πάψουν να σπρώχνονται στο περιθώριο. Οι χρήστες ουσιών να έχουν άμεση πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, έστω και ανώνυμα, και δυνατότητα να επιλέξουν την θεραπεία που είναι κοντύτερα στις συνθήκες ζωής τους. Η αλλαγή των νόμων περί ναρκωτικών σε ό,τι αφορά τους χρήστες ουσιών στην λογική της αποποινικοποίησης, είναι το αναγκαίο βήμα που πρέπει άμεσα να κάνουμε. Σε όποιες χώρες έχει εφαρμοστεί οι μεταδιδόμενες ασθένειες μέσω του αίματος μειώθηκαν έως και 90%.

Ας επισπεύσουμε λοιπόν τις αποφάσεις μας. Αυτό εκτός όλων των άλλων θα ήταν και ένας πραγματικός φόρος τιμής σε αυτούς που χάθηκαν από AIDS.

Φωτογραφία: Αφροδίτη Χουλάκη

“Οι Οροθετικοί πρέπει να πάψουν να ζουν με το στίγμα. Σήμερα όπως επισημαίνει η ηθοποιός Γιώτα Φέστα «όλοι γνωρίζουμε ότι η θεραπεία κρατά υγιή τους ανθρώπους μας και προστατεύει και τους συντρόφους τους και βέβαια τους φίλους τους».”

Ερωτεύονται, γίνονται γονείς, σπουδάζουν, ταξιδεύουν, ονειρεύονται, εργάζονται, ανησυχούν, αγωνίζονται. Κάνουν πια ό,τι κάνουν όλοι οι άνθρωποι.

«Όλα τα υπόλοιπα πρέπει να τα ξεχάσουμε», λέει η ηθοποιός Γιώτα Φέστα. «Να σβήσουμε απ’ τη μνήμη μας τις κραυγές και τους ξύλινους τίτλους που μιλούσαν για “μάστιγα” και “κατάρα”. Να νικήσουμε τον φόβο που μας γεννούσε κάποτε το άκουσμα της λέξης AIDS». «Γυναίκα της διπλανής πόρτας», η Γιώτα Φέστα έχει ζήσει όλη την ιστορία. «Την τρομοκρατία της δεκαετίας του ’80, με τους ανθρώπους, πολλές φορές ακόμη και τους γιατρούς να αποφεύγουν την επαφή, μέχρι και την χειραψία με τους ασθενείς του AIDS». Η ίδια βέβαια πάντα είχε φίλους και από την άλλη μεριά του φεγγαριού. «Η έγνοια τους δεν ήταν μόνο η θεραπεία, αλλά και πώς θα νικήσουν τον φόβο που προκαλούσαν στην οικογένεια τους, στους συναδέλφους τους, τις παρέες τους», θυμάται. «Και αρκετοί επέλεγαν την απομόνωση για να πάψουν να αναμετρώνται καθημερινά με τις πλάγιες καχύποπτες ματιές».

«Αλλά αυτά είπαμε τέλειωσαν», συμπληρώνει αισιόδοξα η Γιώτα. «Τώρα πια όλοι γνωρίζουμε ότι η θεραπεία κρατά υγιείς τους ανθρώπους μας και προστατεύει και τους συντρόφους τους και βέβαια τους φίλους τους».

Τελείωσαν; Ναι τελείωσαν και πρέπει να το φωνάξουμε. Οι οροθετικοί πρέπει να πάψουν να ζουν με το στίγμα. Σήμερα ο ιός HIV όχι απλά αντιμετωπίζεται, αλλά όταν κάποιος πάρει τη σωστή θεραπεία, σταματά και να μεταδίδεται. Να διαδώσουμε λοιπόν το μήνυμα ότι το μόνο σημαντικό και επείγον είναι η έγκαιρη διάγνωση. Τα στερεότυπα, οι διακρίσεις, οι ψίθυροι πρέπει να μείνουν στο παρελθόν.

Το Ποτάμι επιμένει: το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης πρέπει να είναι υποχρεωτικό στα σχολεία. Και παράλληλα στην Βουλή αγωνιζόμαστε για να εξασφαλιστούν όλα τα δικαιώματα στους πολίτες της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Να πάψουν να σπρώχνονται στο περιθώριο. Οι χρήστες ουσιών να έχουν άμεση πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, έστω και ανώνυμα, και δυνατότητα να επιλέξουν την θεραπεία που είναι κοντύτερα στις συνθήκες ζωής τους. Η αλλαγή των νόμων περί ναρκωτικών σε ό,τι αφορά τους χρήστες ουσιών στην λογική της αποποινικοποίησης, είναι το αναγκαίο βήμα που πρέπει άμεσα να κάνουμε. Σε όποιες χώρες έχει εφαρμοστεί οι μεταδιδόμενες ασθένειες μέσω του αίματος μειώθηκαν έως και 90%.

Ας επισπεύσουμε λοιπόν τις αποφάσεις μας. Αυτό εκτός όλων των άλλων θα ήταν και ένας πραγματικός φόρος τιμής σε αυτούς που χάθηκαν από AIDS.

Φωτογραφία: Αφροδίτη Χουλάκη