«Πληρώνουμε ενοίκια για δημόσιες υπηρεσίες όταν χιλιάδες δημόσια κτίρια, παρακμάζουν και απαξιώνονται. Το δημόσιο δεν είναι ο καλύτερος μάνατζερ, αλλά λύσεις υπάρχουν αρκεί να ξεπεραστούν αγκυλώσεις, συμφέροντα, στερεότυπα».

Ο Γιώργος Μαυρωτάς θέτει συχνά το θέμα της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, ορμώμενος από την κλασσική περίπτωση των εγκαταλελειμμένων αθλητικών εγκαταστάσεων.

Στάδια, γήπεδα, γυμναστήρια, κολυμβητήρια που έγιναν με το βλέμμα μόνο στην κατασκευή και στο κόψιμο της κορδέλας και όχι στη «ζωή» και τη λειτουργία τους με αποτέλεσμα τώρα να ρημάζουν ή να υπολειτουργούν, διάσπαρτα σε όλη τη χώρα.

Η αξιοποίηση των εγκαταστάσεων και γενικά της δημόσιας περιουσίας θα έπρεπε να είναι η νούμερο 1 προτεραιότητα μιας χώρας που έχει χρεοκοπήσει. Η μεγάλη μας ήττα ως χώρα είναι ότι αυτό δεν το κάναμε ποτέ, το «δημόσιο» δεν το θεωρήσαμε ποτέ δικό μας, δεν προβληματιστήκαμε για την αξιοποίησή του και τώρα ένα μεγάλο μέρος του έχει «υποθηκευτεί» στο υπερταμείο από την κυβέρνηση.

Ακόμα και τώρα όμως δεν είναι αργά, λέει ο Γιώργος Μαυρωτάς: «Και δεν μιλώ μόνο για αθλητικές εγκαταστάσεις που με ένα σωστό σχεδιασμό ή με συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα μπορούν να ζωντανέψουν. Μιλώ γενικότερα για τη δημόσια περιουσία που αραχνιάζει αναξιοποίητη. Πληρώνουμε ενοίκια για δημόσιες υπηρεσίες όταν χιλιάδες δημόσια κτίρια, άδεια, παρακμάζουν και απαξιώνονται. Μπορεί όλοι να ξέρουμε ότι το δημόσιο δεν είναι και ο καλύτερος μάνατζερ, αλλά λύσεις υπάρχουν αρκεί να ξεπεραστούν αγκυλώσεις, συμφέροντα, στερεότυπα. Εκτός αν για κάποιους το βόλεμα είναι πιο ιερό από τα ευρώ των φορολογουμένων;».

Η βελτιστοποίηση λοιπόν της χρήσης της δημόσιας περιουσίας με διαφάνεια και κοινωνικο-οικονομικά κριτήρια είναι το μεγάλο στοίχημα. Χρειάζεται γνώσεις, τόλμη και αποφασιστικότητα. Το να την αφήνουμε να ρημάζει επειδή δεν θέλουμε ή δεν ξέρουμε δεν είναι λύση, είναι παράλυση. Και όταν δεν επιδιώκεις λύσεις στα συσσωρευμένα προβλήματα, γίνεσαι και συ ένα από αυτά…

Φωτογραφία: Θοδωρής Μανωλόπουλος

«Πληρώνουμε ενοίκια για δημόσιες υπηρεσίες όταν χιλιάδες δημόσια κτίρια, παρακμάζουν και απαξιώνονται. Το δημόσιο δεν είναι ο καλύτερος μάνατζερ, αλλά λύσεις υπάρχουν αρκεί να ξεπεραστούν αγκυλώσεις, συμφέροντα, στερεότυπα».

Ο Γιώργος Μαυρωτάς θέτει συχνά το θέμα της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, ορμώμενος από την κλασσική περίπτωση των εγκαταλελειμμένων αθλητικών εγκαταστάσεων.

Στάδια, γήπεδα, γυμναστήρια, κολυμβητήρια που έγιναν με το βλέμμα μόνο στην κατασκευή και στο κόψιμο της κορδέλας και όχι στη «ζωή» και τη λειτουργία τους με αποτέλεσμα τώρα να ρημάζουν ή να υπολειτουργούν, διάσπαρτα σε όλη τη χώρα.

Η αξιοποίηση των εγκαταστάσεων και γενικά της δημόσιας περιουσίας θα έπρεπε να είναι η νούμερο 1 προτεραιότητα μιας χώρας που έχει χρεοκοπήσει. Η μεγάλη μας ήττα ως χώρα είναι ότι αυτό δεν το κάναμε ποτέ, το «δημόσιο» δεν το θεωρήσαμε ποτέ δικό μας, δεν προβληματιστήκαμε για την αξιοποίησή του και τώρα ένα μεγάλο μέρος του έχει «υποθηκευτεί» στο υπερταμείο από την κυβέρνηση.

Ακόμα και τώρα όμως δεν είναι αργά, λέει ο Γιώργος Μαυρωτάς: «Και δεν μιλώ μόνο για αθλητικές εγκαταστάσεις που με ένα σωστό σχεδιασμό ή με συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα μπορούν να ζωντανέψουν. Μιλώ γενικότερα για τη δημόσια περιουσία που αραχνιάζει αναξιοποίητη. Πληρώνουμε ενοίκια για δημόσιες υπηρεσίες όταν χιλιάδες δημόσια κτίρια, άδεια, παρακμάζουν και απαξιώνονται. Μπορεί όλοι να ξέρουμε ότι το δημόσιο δεν είναι και ο καλύτερος μάνατζερ, αλλά λύσεις υπάρχουν αρκεί να ξεπεραστούν αγκυλώσεις, συμφέροντα, στερεότυπα. Εκτός αν για κάποιους το βόλεμα είναι πιο ιερό από τα ευρώ των φορολογουμένων;».

Η βελτιστοποίηση λοιπόν της χρήσης της δημόσιας περιουσίας με διαφάνεια και κοινωνικο-οικονομικά κριτήρια είναι το μεγάλο στοίχημα. Χρειάζεται γνώσεις, τόλμη και αποφασιστικότητα. Το να την αφήνουμε να ρημάζει επειδή δεν θέλουμε ή δεν ξέρουμε δεν είναι λύση, είναι παράλυση. Και όταν δεν επιδιώκεις λύσεις στα συσσωρευμένα προβλήματα, γίνεσαι και συ ένα από αυτά…

Φωτογραφία: Θοδωρής Μανωλόπουλος